Diagnose in de acupunctuur

De diagnose in de acupunctuur is heel belangrijk, aangezien van hieruit de puntenkeuze bepaald wordt. Er zijn verschillende diagnostische methoden die gebruikt worden bij de acupunctuur.

De gezichtsdiagnose, de tongdiagnose, de polsdiagnose en de alarmpunten zijn de belangrijksten. Daarbij komen nog enkele andere "minder" belangrijke vormen van diagnose zoals stem, huid, nagels, zones en de meridianen.
De Oosterse geneeswijze (de acupunctuur) bestaat al meer dan 2000 jaren. Hierdoor kunt u al begrijpen dat er geen mogelijkheden bestonden (of misschien toch wel???) om onderzoek te verrichten met modern elektronisch apparatuur. Men heeft toen technieken ontwikkeld, gebaseerd op het luisteren, voelen, ruiken en vooral kijken.

Een belangrijke rol werd ook ingenomen door de man, indien de zieke een vrouw was. Het was namelijk zo dat de zieke in bed lag en alleen de handen uitstak. Het was niet mogelijk om als acupuncturist aan het lichaam van de vrouw te komen en vooral niet om te onderzoeken. Achter de acupuncturist stond immers de grote Chinese worstelaar, beter bekend als de man van de zieke. De polsen, het gezicht, de stem en de tong waren de belangrijkste kenmerken die geanalyseerd konden worden. Meer wilde en durfde je niet als acupuncturist. In dat aspect heeft de moderne acupuncturist het wel veel gemakkelijker.

De polsdiagnose

Aan de pols kan de acupuncturist verschillende (!) slagen voelen. In de gewone (westerse oftewel de allopathische) geneeswijze is het zo dat op de slagader, de arteria radialis, maar een kwaliteit hartslag te voelen is. De acupuncturist, die zoals eerder beschreven onder dwang geleerd heeft om de aan de polsen te voelen wat "er aan de hand" is, kan 12 verschillende kwaliteiten aan de pols voelen.

Aan de rechterpols voelt hij oppervlakkig de dikke darm-, de maag-, en de drievoudig verwarmer- energie; diep voelt hij de longen, de milt en de hartconstrictor energie. Aan de linkerpols voelt hij oppervlakkig de blaas-, de galblaas-, en de dunne darmenergie; diep voelt hij de nieren, de lever en hart- energie.

De polsdiagnose is voor de acupuncturist eigenlijk de belangrijkste diagnose. Er zijn acupuncturisten die alleen via de polsdiagnose werken. Zij plaatsen de naald en blijven de pols voelen. De naald blijft in het punt zitten totdat de pols verandert; dat is het teken voor de acupuncturist dat er verandering heeft plaatsgevonden in het lichaam.

Tegenwoordig bestaan er elektronische polsmeters die de verschillende polskwaliteiten goed aangeven (misschien toch een bewijs dat er toch zes verschillende slagen op een slagader te voelen zijn!).

De tongdiagnose

De tong wordt onderverdeeld in verschillende zones. Tevens is het aspect van de tong, de kleur, het beslag en bepaalde verkleuringen of littekens van groot belang.

De voorste punt van de tong representeert het hart. Indien deze zone een duidelijke roodheid vertoont, dan kan het duiden op een slechte energie van het hart en/of circulatiestoornissen.

Vlak achter de hartzone vind je de darmen, daarnaast de longen. Aan de zijkant van de tong kan de acupuncturist de energie zien van de galblaas en lever. Vaak zien we een gekartelde tong in deze zone; dit kan duiden op een stoornis in de gal-energie. Midden op de tong ligt de zone van de milt en maag. Vaak is het beslag een aanwijzing voor de energie van de milt. De energie van de milt kan aangetast worden door teveel melkproducten en suiker. Kijk maar naar de tong van kleine kinderen, vooral als zij vaak verkouden worden en/of veel slijmophoping hebben. De maagzone kan een litteken of een snee in hebben; dit duidt vaak op een maagzweer of een sterke irritatie van de maag. Helemaal achter op de tong is de nierzone te zien.

De wetenschap over de acupunctuur werd overgedragen van familie op familie. Er bestaan families die speciale recepten hebben voor de behandeling van bepaalde ziektes en andere families hadden weer de recepten en geheimen om weer andere ziektes te behandelen. De kennis werd overgedragen aan de oudste zoon. Er werd vooral niets aan de dochters verteld, want die zouden immers gaan huwen en daardoor de kennis en bepaalde geheimen/recepten weer ineen andere familie brengen.

Gezichtsdiagnose

Een van de belangrijkste diagnostische methoden bij de Oosterse geneeswijze is het gezicht. U weet uit ervaring dat u iemand herkent via de kenmerken in het gezicht. De stem, lichaamshouding en soms ook lichaamsgeur zijn natuurlijk ook wel belangrijk, maar die zijn grotendeels afhankelijk van andere “snel” veranderende factoren. Het gezicht verandert ook en dat zien we. We herkennen de grote veranderingen. Normaal kunnen we zeggen of iemand blij of verdrietig is, bleek ziet of zelfs boos is. Het gezicht is ongetwijfeld het beste kenmerk van een persoon. De Chinese geneeskunde (m.n. de acupunctuur) let op vele andere kleine aspecten in het gezicht. Rimpels, huidverkleuringen, zwellingen en puisten en de locaties van deze zijn erg belangrijk.

Elk deel van het gezicht heeft te maken met een bepaald orgaan.
De acupuncturist bekijkt deze "afwijkingen" en vergelijkt deze met de rest van het lichaam (b.v. tong, ogen, rug, pols) en het verhaal van de patiënt (anamnese).
Het is dus niet zo dat u na het lezen van dit deel straks aan tafel diagnose kan gaan bedrijven. Absoluut niet!

Velen gaan in verband met rimpels, puisten of vlekken naar een (schoonheids-)specialist, omdat men nog het primitief gevoel heeft dat als er iets mis is met de huid het wel van buitenaf zal komen. Meestal is dit juist niet waar. De huid heeft te maken (wordt verzorgd door) met de darmen en de longen, volgens de oude geneeswijze.

Indien de darmen niet goed zijn (obstipatie, diarree), zal de huid ook onge-zond zijn. Dat houdt dan ook direct in dat, als u de huid wilt behandelen, u dan eerst de darmen (en longen) moet behandelen.
“Puberteitspuisten”, menstruatiepuisten, zenuwpuisten, steenpuisten en wat voor puisten u nog meer wilt verzinnen, bestaan in zoverre dat ze inderdaad ontstaan in een bepaalde tijd; de oorzaak is vaak erg gemakkelijk te vinden, mits u weet waar u het zoeken moet.

1. De onderlip
De onderlip wijst op de situatie van de dikke darm. Bij obstipatie is de onderlip dik en rood. Bij chronische diarree zien we vaak dunne onderlip en soms zelfs met scheuren. De lippen kunnen ook droog zijn, wat weer wijst op droogte in het digestief systeem.
Dus dames, als u die dikke lippen ziet, dan zijn dat geen lekkere zoenlippen maar juist problemen in de darmen. Problemen in de darmen geven ook vertroebeling van de gedachte; men kan niet goed nadenken, geheugen is slecht. Dus kies voor gezonde onderlippen!


2. De bovenlip
De bovenlip wijst op de toestand van de maag. Iemand met maagklachten zien we vaak op de bovenlip bijten. Er is een dunne bovenlip te zien. Soms zien we een scheur in de lip. Dit wijst ook op een zweer in de maag.

3. De kleine rimpeltjes rond de mond
De kleine rimpeltjes rond de mond wijzen op de milt.
De miltenergie staat voor o.a. veroudering, bindweefselzwakte, suikerziekte, baarmoeder (menstruatie) klachten en spataderen. We zien deze rimpels vaak bij het teveel gebruik van suiker en melk. Vaak horen bij de rimpels rond de mond ook een complete verouderd gezicht, die niet past bij de kalenderleeftijd.
Hoedt u dus voor als iemand uw leeftijd te hoog heeft geschat, het kan zijn dat hij uw rimpels rond de mond gebruikt als wegwijzer.

4. Rimpels tussen de wenkbrauwen
Deze kleine rimpels aan de rand van de wenkbrauwen, naast de neus, hebben veel overeenkomst met de rimpels rond de mond. Deze rimpels wijzen meer op klachten van o.a. baarmoeder en suikerziekte. Natuurlijk kan het zijn dat u deze rimpels ook ziet bij een schipper die veel in de zon moet turen; u kunt dan gerust het bovenstaande vergeten.... dit bedoel ik nou met: u moet het algemeen beeld voor ogen houden!

5. Rimpels op het voorhoofd.
Deze rimpels kunnen onderverdeeld worden in drie types:
C de bovenste: op het nerveus systeem,
C de middelste: op het ciculatoir systeem en
C het onderste: het digestief systeem.
Het nerveus systeem wijst op de circulatie van de hersenen, dat zijn de grote denkers zou je kunnen zeggen. Het circulatoir systeem wijst op de bloedvaten. Het digestieve systeem wijst op het maag-darmstelsel.6. Rimpels aan de zijkant van de ogen

Rimpels aan de zijkant van de ogen wijzen op de galblaas, klachten van de spieren, gewrichten, stijfheid, reumatische klachten.
Dit zijn de koppige mensen, de koffiedrinkers. De probleemzoekers die klaarstaan om hun mening te geven en koste wat het kost ook hierop blijven staan. U kent het gezegde: "je gal spuwen".
Deze rimpels mogen niet verward worden met de z.g. lachrimpels.

7. De zones onder het oog

Dit gebied wijst op de nieren. De nieren staan voor de algehele lichaams-energie, de vitaliteit, groei, potentie.
We zien deze zones vaak bij mensen die niet voldoende slaap hebben gehad, studenten bijvoorbeeld die te hard studeren, drugsgebruikers, te veel seksuele activiteiten en na langdurige ziekte.
Deze zones zijn vaak zichtbaar als zwellingen; alsof er waterzakjes onder de ogen hangen. Vaak kunnen deze zones ook donkere verkleuringen vertonen. Dit zijn ook vaak mensen met angsten, fobieën.
Donkere verkleuring kan ook wijzen op de galblaas.

8. De leverlijn.
De leverlijn is vaak te zien als een diepe gleuf boven de neus. Het is de rimpel die ergernis weerspiegelt. Te zien bij mensen met woede (gezegde: wat heb je op de lever?).

9. Blaaszone

Vaak te zien als een glans op het voorhoofd. Blaasontsteking, urineretentie problemen en prostaatklachten zijn voor de acupuncturist enkele klachten die hierachter schuil gaan.

10. Rimpels tussen wang en mond
Deze rimpels wijzen op de dikke darm. Vaak wijst het op slechte voeding die de darmen overprikkelen.
Deze rimpel mag niet verward worden met de lachrimpel.

11. Longzone
Te zien bij mensen met astma, bronchitis en zware rokers. Dit gebied is vaak te zien als een inkeping aan de zijkant van het gezicht. Het is gemakkelijk te verwarren met de galblaaszone die meer een paars aspect vertoont. Deze longzone zien we vaak bij mensen met verdriet; vaak hoort bij deze zone ook een bleek gelaat.

12. Dunne darm zone
Deze zone zien we vaak bij kleine kinderen; wijst vaak op slechte voeding die de dunne darm overbelast. Heel vaak denkt men dat het die mooie rode wangen zijn, die de baby’s zo een snoezig uiterlijk geven; niets is minder waar! Bij oudere mensen kunnen we vaak kleine adertjes zien in dit gebied.

13. Neuspunt
De neuspunt wijst vaak op het hart en circulatie.
Vaak zijn er verkleuringen te zien zoals rood (niet te verwarren met een dronkeman neus), blauw met adertjes of paars, die wijzen allemaal op verschillende klachten.