En dan is het weer zover........ VUURWERK!

De tijd van bezinning, mooie beloftes maken en het groot gevaar voor onze kinderen.... VUURWERK.
Elk jaar worden er in deze tijd van het jaar tientallen kinderen en volwassenen voor brandwonden, ten gevolge van het onzorgvuldig omgaan met vuurwerk, verpleegd.
Vaak gebeuren deze ongelukjes niet helemaal buiten onze eigen schuld.
Vuurwerk heeft iets komisch en stoers in zich. Het afschieten van vuurwerk op voorbij rijdende auto's, vuurwerk gooien in een groep mensen en vuurwerk tegen alle voorschriften in zolang mogelijk in de hand houden. Dat is stoer, komisch en ....gevaarlijk.

Tijdens het traditionele Nieuwjaarsfeest, dat in China in eind januari of begin februari nog steeds drie dagen lang overvloedig wordt gevierd, komt ook veel vuurwerk aan te pas.

Dit tijdstip komt ons wat verlaat voor om het nieuwe jaar in te luiden, maar tot 1912 richtten de Chinezen zich niet naar onze op de zon gebaseerde kalender, maar naar de 354 dagen tellende maankalender. Vroeger begonnen de voorbereidingen voor het traditionele nieuwjaar al op de 24e dag van de 12e maand. Op deze dag werden de "goden van de huiselijke haard" of "keukengoden" aanbeden om deze gunstig te stemmen. Men meende dat deze god zich op die dag naar de hemel zou begeven om zijn jaarlijks verslag aan de Jade-keizer uit te brengen over de goede en kwade daden van alle leden van het huishouden dat onder zijn toezicht stond. Bij het invallen van de duisternis op de laatste dag van het jaar werden in elk huis spijzen, bloemen en wierookstokjes geofferd aan de voorouders van de familie en aan de huisgoden en vroeg men hun bescherming, vrede en gezondheid voor het nieuwe jaar.
De toebedeelde spijzen waren vooral snoepgoed, in de hoop dat het aanstaande gesprek tussen de huisgod en de Jade-keizer in de hemel met "zoete woorden" zou verlopen. Voor alle zekerheid smeerde men zijn lippen met wat honing in. Tijdens de laatste dagen van het jaar werden enorme hoeveelheden mondvoorraad ingeslagen. Overal maakten de kinderen de straten onveilig door ontelbare voetzoekers te laten ontploffen.

Op de avond voor het nieuwe jaar werden op de buitendeuren van de huizen afbeeldingen geplakt van woest uitziende generaals die de bewoners moesten beschermen. Ook werden aan beide kanten van de deur als teken van voorspoed op rood papier kalligrafisch voorgestelde spreuken aangebracht.
Tenslotte werden de deuren verzegeld en de hele familie sloot zich tot de volgende dag op.

In afwachting van het nieuwe jaar werd er gegeten en gedronken en werden er verhalen verteld. Op de eerste dag van het nieuwe jaar werden familiedineetjes gehouden en bracht men in de middag bezoeken aan vrienden en verwanten om hen een gelukkig nieuwjaar te wensen.Als wij dit met ons cultuur vergelijken dan blijkt het dat wij veel hebben overgenomen en dat vele zaken sterke gelijkenis vertonen.
In vroege tijden en nu nog worden er op de laatste dag van het jaar wierook gebruikt om het huis van kwade geesten te ontdoen. In elke hoek van het huis werd er ook gebeden tijden het wieroken. Na het wieroken werd over het schaaltje met wierook, door alle leden van de familie, gesprongen in de vorm van een kruis. Dit was ter bescherming tegen het kwade in het nieuwe jaar.

Overal wordt uitbundig, in rood gewikkeld vuurwerk met Chinese tekens, afgestoken. Het vuurwerk behoorde volgens traditie vlak voor het einde van het oude jaar afgestoken te worden. Met veel lawaai werden de kwade goden verjaagd en werd het nieuwe jaar verwelkomd.
Het versturen van kaarten met nieuwjaarswensen, beschilderen van de voordeur (en ramen) vertoont ook veel gelijkenis.

Hoe je het ook keert of draait, het is een prachtig feest; Maar is het wel nodig al dat vuurwerk, lawaai en gevaar?
Als we nu zorgen dat we het hele jaar zo goed mogelijk leven en daarmee bedoel ik ten opzichte van anderen, dan hoeven we aan het einde van het jaar ook weer niet zoveel kwade geesten te verjagen.
Dat zou kunnen betekenen dat er minder brandwonden en meer geld over zou zijn om het nieuwe jaar mee te beginnen. Is dat geen goed begin?

Voor de traditiegetrouwe mensen heb ik hier toch enkele tips, indien zich toch nog ongelukjes voordoen.

Brandwonden worden naar hun ernst ingedeeld in drie groepen:
1e graad verbranding: hierbij zien wij een rode, ontstoken en pijnlijke huid.
2e graad verbranding: hierbij zien we blaarvorming, gevuld met vocht en de huid daaronder is rood.
3e graad verbranding: hierbij heeft weefselvernietiging plaatsgevonden. Het lichaamsdeel kan verkoold zijn, met zwarte huidresten.

Bij 3e graad verbrandingen moet er direct medisch ingegrepen worden.
Bij 2e graad verbrandingen moet naar gelang de plek van verbranding en de grote toch wel een arts worden gewaarschuwd.

Toch kunt u veel doen bij 2e en 1e graad verbrandingen.
De beste eerste hulp bestaat uit het direct behandelen met koud water. Dompel het verbrande lichaamsdeel onmiddellijk gedurende 10 minuten in ijskoud water. Dit kunnen we op deze manier blijven behandelen totdat de pijn helemaal verdwenen is.

In het boek "De Kleine Dokter" van A. Vogel wordt de toepassing beschreven van het gebruik van vers kippenvet bij brandwonden. Dit vind ik zelf een beetje ‘om-slachting’ want je moet eerst een kip toevallig voorbij zien vliegen, slachten en dan hoopvol op zoek gaan naar kippenvet. In tussentijds moet de patiënt dit geduldig en ontspannen gadeslaan.

Een iets gemakkelijker en vriendelijker manier is het toepassen van aloë.
U kunt aloë in de vorm van een crème in uw medicijnkastje altijd bij de hand houden. Zo niet behoort u net naast de keukendeur een aloëplant te hebben. Zodra u deze nodig heeft dan kunt u een van de oude bladen afsnijden en deze op de huid smeren.

De pijn en roodheid verdwijnen dan heel snel en er blijven geen lelijke littekens over.
Een ander huis-tuin-en-keuken-middel is het toepassen van aardappelbrij op de verbranding. U schilt een aardappel, raspt deze en legt de brij op de brandwond. Zodra het afkoelende effect is uitgewerkt kunt u deze behandeling herhalen net zo lang totdat de pijn definitief is verdwenen.

Er zijn ook heel wat homeopathische middelen en zalven verkrijgbaar in de beste apotheken op ons eiland.
Johannesolie: een verzachtende olie die op de huid gesmeerd kan worden.
Crème bioforce: gemaakt van het vet onder de schapenwol is een heel goed middel bij huidproblemen en brandwonden.
Echinaceazalf: de Echinacea bekend als het natuurlijke antibioticum is ook als zalf verkrijgbaar ter voorkoming van ontstekingen.
Calendulazalf: heel goed middel ter bevordering van de huidgenezing.
Hamameliszalf: deze zalf is meer geschikt als de doorbloeding van de huid is aangetast.
Aloë-zalf: zoals al eerder genoemd is de aloë een probaat middel bij huidaandoeningen en verbrandingen. U vindt aloë ook vaak in zonnebrandolie.

Homeopathische middelen:
Apis mellifica D3: gemaakt uit het gif van de honingbij. Dit middel is geschikt bij zwelling en roodheid na verbranding.
Cantharis D6: Het middel bij blaren. Dit middel is ook geschikt bij kinderen die last hebben van blaren in de mond.
Urtica urens D6: bij pijnlijke, brandende huid.
De homeopathische middelen kunt u in acute fase om het uur 10 druppels innemen.

Ik wens u allen een voorspoedig nieuw jaar toe, bruisend van gezondheid, liefde en voorspoed.